देउवाको अहंकार निरन्तर चल्ने हो भने काँग्रेस सकिन्छ

नेपाली काँग्रेस आज इतिहासकै सबैभन्दा निर्णायक मोडमा उभिएको छ। यो संकट बाहिरी ब्यक्तिले सिर्जना गरेको होइन, कुनै षड्यन्त्रको परिणाम पनि होइन। यो संकट नेतृत्वको जडता, अहंकार र समय नबुझ्ने मानसिकता बाट जन्मिएको हो। भर्खरै सम्पन्न विशेष महाअधिवेशनले त्यो कुरा स्पष्ट रूपमा देखाइदिएको छ—काँग्रेस अब पुरानो ढाँचामा चल्दैन, र चल्न पनि सक्दैन।

विशेष महाअधिवेशनबाट गगन थापा सभापति चुनिनु कुनै संयोग होइन। यो निर्णय हलको नारा मात्र थिएन, यो देशभरका कार्यकर्ता, युवापुस्ता र विचारशील काँग्रेसजनको सामूहिक आक्रोश र अपेक्षाको विस्फोट थियो। निर्वाचन आयोगले गगन थापालाई आधिकारिक सभापति मानेर रुख चुनावचिन्ह र चारतारे झण्डा प्रदान गरिसकेको छ। वैधानिक, राजनीतिक र नैतिक—तीनै हिसाबले गगन थापा अहिले काँग्रेसको नेतृत्वमा छन्।

तर पनि शेरबहादुर देउवा पक्ष अदालत धाउने निर्णय गर्छ। यो निर्णय कानुनी कम, अहंकारी बढी देखिन्छ। चुनाव हारिसकेपछि अदालतलाई राजनीतिक अस्त्र बनाउनु लोकतान्त्रिक संस्कार होइन, यो सत्ता छोड्न नसक्ने मानसिकताको अन्तिम प्रयास हो।

अब काँग्रेस पार्टी फुटको संघारमा छ। र यो फुटको सम्पूर्ण नैतिक जिम्मेवारी देउवाको काँधमा जान्छ। स्पष्ट भनौं—यदि पार्टी फुट्यो भने, त्यो गगन थापाको कारणले होइन, देउवाले हार स्वीकार्न नसकेको कारणले हुनेछ।

शेरबहादुर देउवाको राजनीति अब समाप्तिको चरणमा छ। लामो समय सत्ता र पदमा बस्नु अनुभव हुन सक्छ, तर अनुभवको नाममा पार्टीलाई निष्क्रिय बनाउनु अपराध हो। उनको नेतृत्वमा काँग्रेस गुटको अखडा बन्यो, परिवारवाद मौलायो, नयाँ पुस्तालाई खतरा ठानियो र आलोचनालाई शत्रुता मानियो। यही कारण काँग्रेस आज जनताबाट टाढिँदै गयो।

अब समय आएको छ—देउवाले निर्णय गर्नुपर्छ।

कि त इतिहासले सम्मान गर्ने बाटो रोज्ने,

कि त पार्टी फुटाएर दोष अरूमाथि थोपर्ने।

गगन थापाले देउवा पक्षलाई पार्टीभित्र उचित र सम्मानजनक स्थान दिनैपर्छ। तर त्यो स्थान निर्णय रोक्ने, सुधार अवरुद्ध गर्ने र पुस्तान्तरण विफल बनाउने अधिकार होइन। देउवा पक्षले पनि यदि साँच्चै देश र जनताका लागि राजनीति गरेको दाबी गर्छ भने, मेलमिलाप बाहेक अर्को विकल्प छैन। अदालत होइन, संगठनभित्र समाधान खोज्नुपर्छ।

गगन थापाको नेतृत्व केवल व्यक्तिको जित होइन, पुस्ताको जित हो। उनी समयको माग हुन्। संसदमा नडराई बोल्ने, पार्टीभित्र गलतलाई गलत भन्न सक्ने, र युवासँग संवाद गर्न सक्ने क्षमता आजको राजनीतिमा दुर्लभ छ। र यही दुर्लभताको प्रतिनिधि हुन् गगन थापा।

यस नेतृत्वलाई सन्तुलन दिने नाम हो—विश्वप्रकाश शर्मा। विचारमा स्पष्ट, भाषामा मर्यादित र संगठनमा गहिरो पकड भएका नेता। गगनको ऊर्जा र विश्वप्रकाशको संयम मिल्दा काँग्रेससँग पुनर्जीवनको अवसर छ। यो अवसरलाई गुटबन्दी र अहंकारले मारेमा, इतिहासले माफी दिनेछैन।

आज युवा समाजले स्पष्ट भनिसकेको छ—

पुरानो शैली अब चल्दैन।

नेतृत्व बदलिएन भने पार्टी सकिन्छ।

काँग्रेस जोगिने कि टुक्रिने भन्ने प्रश्न अब वैचारिक होइन, नैतिक हो। देउवाले पार्टीलाई आफूभन्दा ठूलो ठान्न सके भने काँग्रेस बाँच्नेछ। नसके भने, काँग्रेस उनको अहंकारको अन्तिम सिकार बन्नेछ।

इतिहासले यो क्षण सम्झनेछ।

प्रश्न एउटा मात्र हुनेछ—

देउवाले पार्टी जोगाए कि आफ्नै अहंकार?

अब निर्णय गर्ने समय सकिएको छ।

अब परिणाम भोग्ने समय सुरु हुँदैछ।